Fotis VASILEIOU, "Something Good for the Soul". Crime and Repentance in Apophthegmata Patrum, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 91-110


«ΣΥΜΦΕΡΕΙ Τῌ ΨΥΧῌ»ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝΤὸ ἄρθρο ἀναφέρεται στὴν πεποίθηση χριστιανῶν καὶ ἐθνικῶν τοῦ5ου αἰώνα, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑποδεχόταν στοὺς κόλπους της ὅλουςἀνεξαιρέτως τοὺς ἁμαρτωλούς, ἀκόμα καὶ ἐκείνους ποὺ βαρύνονταν μὲεἰδεχθῆ ἐγκλήματα, καὶ τοὺς παρεῖχε τὴν εὐκαιρία νὰ βροῦν συγχώρηση.Ἑστιάζοντας στὴν διήγηση τοῦ ἀββᾶ Ἀπολλὼ τοῦ Σκητιώτη ἐξετάζεταιὁ τρόπος ποὺ ἐπέδρασε ἡ ἰδέα τῆς μετάνοιας κυρίως στὴ ζωὴ τῶν ἁπλῶνἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἡ στάση τῶν ἀσκητῶν ἀπέναντι στὸ δικαϊκὸσύστημα τῆς Αὐτοκρατορίας. Ὁ «ἀγροῖκος» Ἀπολλὼ μετὰ ἀπὸ ἕναἀποτρόπαιο ἔγκλημα ἐγκατέλειψε τὰ ἐγκόσμια καὶ βρῆκε καταφύγιοστὴ Σκήτη. Ἐκεῖ μέσω τοῦ σκληροῦ ἀσκητικοῦ κανόνα ποὺ ἐπέβαλεστὸν ἑαυτό του, κατάφερε ὄχι μόνο νὰ νιώσει ὅτι συγχωρήθηκε, ἀλλὰ νὰἐνταχθεῖ πλήρως στὴν ἀναχωρητικὴ κοινότητα καὶ να διαμορφώσει μιὰνέα ταυτότητα, ἐκείνη τοῦ «ἀββᾶ» Ἀπολλώ.

Ακολουθήστε το ΕΚΤ: