Your search for "" gave back 8670 results.

SERAFEIM E POULOS, River systems and their water and sediment fluxes towards the marine regions of the Mediterranean Sea and Black Sea earth system. An overview, Mediterranean Marine Science, 20|2019, 549-565


A quantitative assessment of the riverine freshwater, suspended and dissolved sediment loads is provided for the watersheds of the four primary (Western Mediterranean-WMED, Central Mediterranean-CMED, Eastern Mediterranean-EMED and Black Sea-BLS) and eleven secondary marine regions of the Mediterranean and Black Sea Earth System (MBES). On the basis of measured values that cover spatially >65% and >84% of MED and BLS watersheds, respectively, water discharge of the MBES reaches annually almost the 1 million km3, with Mediterranean Sea (including the Marmara Sea) to provide 576 km3 and the Black Sea (included the Azov Sea) 418 km3. Among the watersheds of MED primary marine regions, the total water load is distributed as follows: WMED= 180 km3; CMED= 209 km3; and EMED= 187 km3. The MBES could potentially provide annually some 894 106 t of suspended sediment load (SSL), prior to river damming, most of which (i.e., 708 106 t is attributed to MED). Between MED primary marine regions, CMED receives the highest amount of suspended sediment (287 106 t), followed by WMED (239 106 t) and EMED 182 106 t, while 185 106 t are delivered to BLS. The dissolved load (DL) of MBES is about 376 106 t, from which 215 106 t (approximately 57%) is provided by the MED watershed. The large river systems (watershed>104 km2) provide >85% of the water load, >80% of SSL and >60% of DL of both MED and BLS.


KOSTAS KAPIRIS, Obituary, Mediterranean Marine Science, 20|2019,


-


COLLECTIVE ARTICLE A, New Alien Mediterranean Biodiversity Records (October 2020), Mediterranean Marine Science, 0,


-


COLLECTIVE ARTICLE B, New records of rare species in the Mediterranean Sea (October 2020), Mediterranean Marine Science, 0,


-


Anagnostis AGELARAKIS, The Fall of Polystylon Fort to the Ottomans: The Historical Context and the Narrative of its decapitated Defender, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 11-52


Στο άρθρο συνεξετάζονται αρχαιολογικά και ανθρωπολογικά δεδομένα από τις ανασκαφές στο Πολύστυλον/ Άβδηρα. Οι ιστορικές μαρτυρίες από τον τελευταίο αιώνα του Βυζαντίου συνδυάζονται με τις παλαιοπαθολογικές ενδείξεις από τα σκελετικά υπολείμματα ενός βυζαντινού πολεμιστή, και διαφωτίζεται η κατάσταση των ανθρώπων ιδιαίτερα στα χρόνια της πολιορκίας του φρουρίου Πολύστυλον (αρχαία Άβδηρα) από τους Οθωμανούς και της απέλπιδας αντίστασης των υπερασπιστών του.


Ελισάβετ ΜΑΔΑΡΙΑΓΑ, Η Βυζαντινή Οικογένεια των Αγιοθεοδωριτών ( ΙΙI), Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 53-89


This paper is the third and last part of our prosopographical study on the Hagiotheodorites family members. Here, all known Hagiotheodorites are listed and studied in chronological order from the 12th century, during which most of the family members are active, up to the 14th century.


Fotis VASILEIOU, "Something Good for the Soul". Crime and Repentance in Apophthegmata Patrum, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 91-110


«ΣΥΜΦΕΡΕΙ Τῌ ΨΥΧῌ» ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Τὸ ἄρθρο ἀναφέρεται στὴν πεποίθηση χριστιανῶν καὶ ἐθνικῶν τοῦ 5ου αἰώνα, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑποδεχόταν στοὺς κόλπους της ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἁμαρτωλούς, ἀκόμα καὶ ἐκείνους ποὺ βαρύνονταν μὲ εἰδεχθῆ ἐγκλήματα, καὶ τοὺς παρεῖχε τὴν εὐκαιρία νὰ βροῦν συγχώρηση. Ἑστιάζοντας στὴν διήγηση τοῦ ἀββᾶ Ἀπολλὼ τοῦ Σκητιώτη ἐξετάζεται ὁ τρόπος ποὺ ἐπέδρασε ἡ ἰδέα τῆς μετάνοιας κυρίως στὴ ζωὴ τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἡ στάση τῶν ἀσκητῶν ἀπέναντι στὸ δικαϊκὸ σύστημα τῆς Αὐτοκρατορίας. Ὁ «ἀγροῖκος» Ἀπολλὼ μετὰ ἀπὸ ἕνα ἀποτρόπαιο ἔγκλημα ἐγκατέλειψε τὰ ἐγκόσμια καὶ βρῆκε καταφύγιο στὴ Σκήτη. Ἐκεῖ μέσω τοῦ σκληροῦ ἀσκητικοῦ κανόνα ποὺ ἐπέβαλε στὸν ἑαυτό του, κατάφερε ὄχι μόνο νὰ νιώσει ὅτι συγχωρήθηκε, ἀλλὰ νὰ ἐνταχθεῖ πλήρως στὴν ἀναχωρητικὴ κοινότητα καὶ να διαμορφώσει μιὰ νέα ταυτότητα, ἐκείνη τοῦ «ἀββᾶ» Ἀπολλώ.


Αντώνης ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, Eπισκευάζοντας τα τείχη της Κωνσταντινούπολης: αυτοκρατορικές πρωτοβουλίες κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 111-128


Repairing the walls of Constantinople: Emperors’ initiatives during the late byzantine period The aim of this study is to present the initiatives of the late Byzantine period emperors regarding repairs, reconstruction or reinforcement of the fortification walls of Constantinople. These initiatives are examined in the context  of the particular circumstances of each period, i.e. when external enemies were threatening the Byzantine capital or when the imperial treasury was impoverished, a problem which almost all the emperors of the period in question faced and which inevitably was, for each one of them, a constraint in implementing a complete wall-repairing plan.The repairs to the walls were mostly occasional: they would be done when need arose and according to the funding available. However, even until the first quarter of the 15th century, the walls could protect effectively Constantinople against the aspirant conquerors. The balance changed with the emergence and evolution of firearms and their widespread use by the Ottomans. The agony of the residents concerning the strength of the walls was widespread, as recorded in historiographical texts of the time, orations, etc. The ambitious efforts of John VIII to undertake an extensive restoration program for the walls in the years 1433-1444, with the financial support of private sources, was a last attempt of defense against a superior enemy. 


Giovanna CARBONARO, Poesia e Musica nel Canzoniere cipriota del cod. Marc. Gr. IX.32 (=1287): Il caso della Lirica nr. 41., Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 129-144


Ποίηση και Μουσική στο κυπριακό Canzoniere του κώδικα Marc. Gr. IX.32 (=1287) η περίπτωση του ποιήματος αρ. 41 Μοναδική μαρτυρία του Πετραρχισμού της Αναγέννησης στην Ελλάδα, το κυπριακό Canzoniere του Marc. Gr. IX.32 (=1287) περιέχει 156 ποιήματα, αρκετά από τα οποία βασίζονται σε στίχους του Πετράρχη και στην ποιητική παραγωγή του Πετραρχισμού και αποκαλύπτουν την επίδραση μελοποιημένων συνθέσεων Ιταλών συγγραφέων του 15ου και 16ου αιώνα. Το άρθρο επικεντρώνεται στην περίπτωση του strambottο αρ. 41 που εκδόθηκε (στα κυπριακά και στα ιταλικά) στη Βενετία το 1554, σε μια ιταλική μουσική συλλογή του μουσικοσυνθέτη Giandomenico Martoretta. Το ποίημα αυτό ανοίγει νέους ορίζοντες έρευνας γύρω από τις πηγές και τη διάδοση του κυπριακού Canzoniere τον 16ο αιώνα και παρέχει ενδιαφέροντα στοιχεία για την ανασύσταση  της χειρόγραφης παράδοσής του.  


Σοφία ΓΕΡΜΑΝΙΔΟΥ, Μια μορφή «περιβαλλοντικού» πολέμου στο Βυζάντιο: Γεωργικές δολιοφθορές και αγροτικά εργαλεία ως φονικά όπλα, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 27|2017, 145-172


Η υποδούλωση εχθρικών εδαφών μέσω της καταστροφής της σοδειάς και της πρόκλησης λιμού όσο και του αποκλεισμού στην πρόσβαση νερού, ακόμα και της μόλυνσης των υδροφόρων οριζόντων, αποτέλεσε αρχέγονη πολεμική στρατηγική, πρωτόγονη εκτελεστικά και κοινότοπη σε συχνότητα. Η μορφή αυτή του «περιβαλλοντικού», συμβατικά καλούμενου, πολέμου έχει μακραίωνη μυθολογική και πιθανόν εξίσου μακρά ιστορική παράδοση, διαπολιτισμικά και διαχρονικά.Στη συγκεκριμένη μελέτη επιδιώκεται μόνο η επιλεκτική παρουσίαση, μέσω των γραπτών και εικαστικών μαρτυριών, των ιδιαίτερα ιδιαζόντων μέσων και πρωτότυπων μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν προς επίτευξη γεωργικών δολιοφθορών σε πολέμους όπου εμπλεκόταν ο βυζαντινός στρατός. Eπίσης, γίνεται επιλεκτική αναφορά σε γεγονότα όπου αγρότες και αγροτικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν αντίστοιχα ως ατρατιώτες και όπλα σε ιδιόμορφες αλλά όχι σπάνιες συνθήκες πολέμων.

Pages

Ακολουθήστε το ΕΚΤ: